DOÑA EVANGELINA MACAPAGAL BOULEVARD (Dagatan Boulevard)

Ang lansangang ito ay nabuksan at napaunlad sa pamamahala ng Emergency Employment Agency (EEA) na inilunsad ng pangasiwaan ni Pangulong Diosdado Macapagal, na isang tuwirang pagsuporta ng pangasiwaang pambansa sa pangarapin noon ng pangasiwaang lokal na masimulan ang pagpapaunlad ng industriya ng turismo, bilang isang estratihiya sa pagpapaunlad ng kabuhayan ng lunsod.

Bilang isang paggawain, ito ay binigyan ng Office of the City Engineer ng project code name na “Dagatan Boulevard,” bagama’t ang opisyal na project title ay “Proposed Peripheral Road of Sampaloc Lake,” na natapos na may-uring “macadamized all weather road” noong katag-arawan ng 1965, na kaalinsabay ng isinagawang rehabilitasyon ng makasaysayang “Hagdang Bato” na itinayo noong 1914, na ngayon ay bahagi na ng desinyo ng ng Opisyal na Sagisag ng Lunsod ng San Pablo, na nawasak sa pagtatapos ng Ika-2 Digmaang Pandaigdig, isang paggawaing pinunduhan din sa malasakit ni Pangulong Diosdado Macapagal, kaya nang ito ay pasinayaan, ay minarapat noon nina Justice Undersecretary Manuel A. Concordia at Alkalde Zacarias A. Ticzon na anyayahan ang Pangulo ng Bansa upang siyang mapagpasinaya sa dalawang natapos na paggawain.

Kung papaanong nang dumalaw si Pangulong Carlos P. Garcia noong katag-arawan ng 1961, nang malamang kasama sa pagdalaw si Gng. Leonila Garcia, ang Unang Ginang ng Bansa, ay ipinahayag ng pangasiwaang lokal noon na ang tree park sa pag-itan ng Gusaling Pampamahalaan at ng Lawang Sampalok, ay tawaging Doña Leonila (Mini-Forest) Park, sapagka’t kasama rin ni Pangulong Diosdado Macapagal ang Unang Ginang ng Bansa, Dra. Evangelina Macaraig Macapagal, sa pagdalaw sa lunsod, ay ipinahayag ng pangasiwaang lokal na ang Dagatan Boulevard na daraanan ng Pangulo sa pagpapasinaya sa Hagdang Bato ay opisyal na tawaging “Doña Evangelina Macapagal Boulevard.”

Doña Evangelina Boulevard o ang lansangang walang dulunan sa paligid ng Lawang Sampalok, sa nakalipas na mga taon, ay simbolo ng walang katapusang pagmamalasakit ng Pamahalaang Pambansa sa mga maliliit na mangingisda at karaniwang manggagawa sa lupa, na may pagsasaalang-alang sa pangangalaga at pagpapatatag sa kalikasan, kultura, at pagpapahalaga sa pagkakakilanlan sa Lunsod ng San Pablo. (ITO BIGUERAS)

TRANSPORT at FOOD TERMINAL, SINANG-AYUNAN NG ALKALDE

San Pablo City – Sinang-ayunan na ng lokal na pamahalaan dito ang dalawang resolusyong pinagtibay ng Sangguniang Panlunsod na may bilang 2008-65 at 2008-67 ukol sa pagtatayo ng Transport and Food Central Teminal upang maibsan ang lumalalang suliranin sa trapiko.

Sa kalatas na ipinadala ng pamahalang lunsod sa mga mamamahayag ay nagsasaad ng anunsyong: TO ALL LOT OWNERS IN SAN PABLO CITY- THE CITY GOVERNMENT OF SAN PABLO IS CURRENTLY LOOKING FOR 3-5 HECTARES PARCEL OF LAND LOCATED WITHIN 3 KM. RADIUS FROM THE SAN PABLO CITY PROPER FOR THE PROPOSED ESTABLISHMENT OF “TRANSPORT AND FOOD CENTRAL TERMINAL”, AS PER SANGGUNIANG PANGLUNSOD RESOLUTION NO. 2008-65 AND 2008-67, DATED FEBRUARY 5, 2008. ALL LAND OWNERS, INTERESTED TO SELL THEIR LAND TO THE CITY GOVERNMENT, MAY BRING OR SENT THE FF: (1) LETTER OFFER TO SELL, and (2) LOT PLAN, AT THE OFFICE OF THE CITY INFORMATION , 3RD FLOOR, 8TH STOREY BLDG., CITY HALL COMPOUND, SAN PABLO CITY, WITH TEL NO. (049) 562-3086 AND (049) 562-5743” tanda ng kanyang pagsang-ayon sa mga nasabing resolusyon.

Matagal nang idinaraing ng mga residente at mga nagdaraan sa city proper ang mabigat na daloy ng trapiko na kahit anong kautusan at regulasyong ipatupad ni Mayor Vicente B. Amante ay hindi malunasan sa patuloy na pagdami ng mga sasakyang nag-aagawan s mahalagang ispasyo ng lansangan.

Ang pagtatayo ng naturang terminal ayon sa resolusyon ang tanging makatutugon sa mga problemang ito, sapagkat malaking bilang ng sasakyan particular ang mga pampubliko ang doon na lamang papayagang magbaba at magsakay ng mga pasahero, ganoon din ang mga delivery trucks na kung pumarada sa public market ay sakop na ang buong lansangan.

Inaasahan ni Kon. Richard Pavico, ang may akda ng resolusyon na masisimulan ang proyekto ngayong taong ito. (NANI CORTEZ)

MUSEO NG SAN PABLO ITINATAG

SAN PABLO CITY- Nagkaisa ang lokal na pamahalaan, Cultural Society ng lunsod at Fundacion Santiago na itatag ang Museo ng San Pablo dito upang minsan pa ay sulyapan ang lumipas na bahagi ng kasaysayan sa kapakanan ng mga kabataang San Pableño.

Matatagpuan sa ika-apat na palapag ng lumang kapitolyo ang museo ay hinati sa apat na bahagi na ang bawat isa ay mga kuwentong ipirarating sa mga nagnanais malaman ang pinagdaanan ng lunsod at pagpupunyagi ng mga naunang mamamayan rito. Ikinatuwa ni Mayor Vicente B. Amante ang pag-alalay ng Cultural Society at Fundacion Santiago sa katuparan ng pangarap ng bawat residente dito na magkaroon ng sariling museo.

Ipinaliwanag ni Lerma Prudente na ang unang bahagi ng ukol sa heyograpiya ng lunsod, sa taglay nitong 14 na ilog, pitong lawa at isang bundok. Ang pangalawa ay ang mga haligi ng San Pablo na alay sa mga nagsikap upang tumanyag na pamayanan, samantalang ang pangatlo ay kung bakit nila dito napiling manahanan at ang pang-apat ay pagtanaw ng utang na loob sa puno ng niyog na matagal nilang pinagkunan ng ikabubuhay.

Aktibo sa museo ng San Pablo ang walumpung taong gulang na si dating vice mayor Palermo Bañagale at retired Judge Bienvenido Reyes. Ang desinyo ay kaloob ng United Architects of the Philippines (UAP) San Pablo Chapter.

Bukas ang museo mula ika-9 ng umaga hanggang ika-5 ng hapon araw-araw hanggang biyernes. (NANI CORTEZ/Pres. Seven Lakes Press Corps)

"HUWAG MAWALAN NG PAG-ASA" - SEN. LOREN LEGARDA

San Pablo City – Pinayuhan ni Senadora Loren Legarda ang 728 nagsipagtapos sa Dalubhasaan ng Lunsod ng San Pablo (DLSP) na huwag panghinaan ng loob sa lumulubhang kalagayan ng bansa sapagkat may kapareho ring kalagayan nang siya ay nagtapos noong 1981, sa mensaheng kanyang ipinaabot sa ika-8 commencement exercises ng nasabing kolehiyo.

Ang national mood noong panahon ng martial law ay katulad ng nararamdaman ng bansa sa ngayon ngunit hindi dapat ikabahala at inamuki ang mga nagsipagtapos na huwag mawawalan ng pag-asa.

Ayon kay Legarda ay sa hirap na dinaranas ng bansa ay may ilang hindi nakatatapos ng elementarya, sumasahol pa sa high school ngunit sa pagtataguyod ni Mayor Vicente B. Amante ay nalulunasan ang suliranin sa pamamagitan ng mga City High School Annexes sa iba’t-ibang barangay.

Pinasalamatan rin ng senador si Amante sa pagkakatatag ng DLSP para sa mga mahihirap na mag-aaral ng lunsod dahil ito aniya’y nakatutugon sa pagkauhaw ng mga kabataan sa karunungan.

Hiniling ni Legarda sa mga nagsipagtapos na palakasin ang kanilang character. Nilinaw niya na hindi lang talino ang kailangan kundi pati sipag at disiplina. Bale wala aniya ang personalidad kung wala ang character sapagkat ang humuhubog dito ay values at kagandahang asal.

Kaugnay nito ay inialay ni Sen. Legarda sa mga magsisipagtapos ang kanyang mga naiakdang batas tulad ng Public Employment Service Office (PESO) para sa mga maghahanap ng trabaho, Countryside Barangay Business Enterprises (CBBE) sa mga nagnanais pumasok sa negosyo at law on Small and Medium Enterprises (SME) sa pangangailangan ng kapital. (NANI CORTEZ)

YEAR THAT WAS FOR MAYOR VIC AMANTE

Still beaming with smile despite a bout from flu, we visited the Mayor of San Pablo City Vic B. Amante in his simple but well appointed office inside the eight story new Capitol Building for a chat. As usual he is jolly in the exchanges of pleasantry with us over a cup of instant coffee. Occasionally he turns pensive and serious whenever we talk about his administration.
We showed him some statistics we gathered. The data are results of survey commissioned by one national political party, the other is by an aspiring candidate in the province of Laguna and the last was done by the national organization for what ever interest it has it is only known to the group. We thought he will be glad to see them.
We did not delve much on figures because (we did not expect it) the mayor is hesitant to accept the results of his public acceptability as a mayor reflected in the survey done in San Pablo City. According to him the percentage is shockingly too high. No past politician in the history of the Philippine ever had such high rating in term of popular acceptability. He rather prefers to feel in person by going around the satisfaction of his constituents in the manner he runs the city hall.
True he has established several annexes to the existing high schools of the city. Thousands graduated every year at a minimal cost to parents. These would be college students end up in Dalubhasaan ng Lunsod ng San Pablo another laudable pet project of Mayor Vic. The City subsidizes the college to provide tertiary education to poor students of the city. However, because of the quality education offered by the Dalubhasaan even the well of families are sending their kids to this school. The students from the suburban areas sad to say even cheat their residence just to be accommodated and be enrolled.
He stressed that in areas where private entrepreneur failed, refused or afraid to venture because of high risk and low profitability, the government must come in and invest to fill in the gap. That has been his policy ever since he enters the arena of politics. The reason why his low cost educational institutions came to being. The closure of services of a private school sparked the needs to save the dislocated student with no school to go.
Not only that, the high cost of getting ill compelled him too to increase the budget for health services. Always, medicines for common illness are available in the government health offices for the poor. For those in need of confinements the Indigency Office is ready to assist and shoulder the expenses of those who cannot afford to defray the high hospitalization cost. The disbursements ran to millions of pesos. The city suffers much. Yes the cost is high but the value of saving human lives is priceless. The gleams and beams from the eyes of parents or relatives whose kin was save from the edge of death cannot be equated by what ever the government may save in trying to hold back expenses for some meaningful endeavors.
The concept of city manages hospital after some accounting of expenditure cropped up from the imagination of the Mayor. The city should have one. He has now the blue print and bent on implementing the program. His emphasis is on his vision that no San Pablo or any one for that matter who is in San Pablo City must be deprived of medical services by reason of poverty.
Over the successes of his public service programs the Mayor has not the look of satisfaction. According to him still the local government is one of the biggest employers. He is looking forward for a better San Pablo where the private sectors have the greatest stake in providing livelihood or employments.
The modern land fills and waste segregation; the city latest venture may spark a new kind of business opportunities. True it is still in its infant stage but he believes in a thousand mile travel starts with a one small step. Little by little people will realize that there is money in many little endeavors. He is encouraging and supporting small but imaginative entrepreneur most likely those engage in agriculture base industries.
This is one of many ways according to him of bringing back to the mind and heart the dignity of industry and hard work. He refused to encourage mendicancy a strategy most scheming politicians employ to buy loyalty. They never want their place to progress to suppress immediately any threat to their own political and economic dynasties.
His program for small scale businesses drives the mayor to be more careful in allowing the invasion of giant malls like SM , Robinson, Rustan etc. He is prudent in trying to foresee the consequences of competitions between these corporate titans to the small local capitalists. Will he side with the consumers who can buy high quality goods from more efficiently manage establishments at a cheaper price or be protectionist of the local investors? His options are open but he refuses to rush his decisions. He is trying to balance the gains vis-Ã -vis the social malady brought about by changes. There could be in migration needing more infrastructures which may not be offset by the employment to be generated thus creating more problem than solution to present predicaments
In the final analysis he is very emphatic in saying he will feel fulfilled in his administration only if his Indigency Office became irrelevant, when the students are enrolled in Dalubhasaan ng Lunsod ng San Pablo and the great majority if not all of his constituents can afford to be confined in city hospital suites and not in crowded wards.
These are legacies he wants to leave to the people of San Pablo City. Tall order but doable according to him. He has only to be bold and decisive in pursuing his vision. He may or may not be able to complete these ambitious projects but it is his contention that somebody must start so that other has something to continue. TO START IS NOW. DO NOT DO FOR TOMORROW WHAT YOU CAN DO FOR TODAY FOR TOMORROW WILL NEVER COME UNLESS IT IS TODAY!!! We were surprise to hear such sensibility from a man besets by several cases from his detractors trying to put him down in vain. Are these detractors being fair to him and most especially to the people of San Pablo City who will be much, much benefited by his relentless efforts to pursue meaningful governance? (Sandy Belarmino)

CITY ADMINISTRATOR AMBEN AMANTE SA TIME MANAGEMENT

Isa sa mga hinahangaan ng pitak na ito sa pangangasiwa ng kanyang time management ay ang City Administrator ng Lunsod na sa maraming pagkakataon kahit medyo late na umuwi sa pagtupad ng kanyang tungkulin o may pinanggalingang official function ay nasa oras pa rin kung ang pagbabatayan ay pagtupad ng mandato sa pag-o-obserba ng office hours.

Anlahoy, anlahoy, anlahoy! Ilan lang si City Admin Amben Amante sa mga opisyal ng pamahalaan na masasabing 24/7, na sa madaling sabi ay palaging on-call at walang pinipiling araw, ma-Sabado o Linggo kung ang nakasalalay ay ang pangangailangan sa kanya ng taumbayan. Ito marahil ang tinatawag nating tunay na serbisyo publiko na hinahanap ng bawat mamamayan.

Walastik! Kung tutuusin ay hindi naman elected official si Admin Amben at ang tanging hinihingi lang ng civil service ay ang paglilingkod ng 8 a.m.-5 p.m., Lunes hanggang Biyernes. Maliban dito ay ang labis na oras na ipaglilingkod ay hindi na nito ipinag-uutos, samakatuwid ay kusang loob ni Admin ang kanyang ginagawa. Natutuwa siyang maglingkod ng labis sa oras.

Nagkakaroon siya ng labis na panahon na kanyang nagugugol sa maraming pag-aasikaso na kailangan ng kanyang mga kababayan. Ang oras na wala nang mapag-gagamitan ay maayos niya naiuukol sa pamamahinga, kaya nga’t quality time wika nga ang naipagkakaloob niya sa mga kababayang nagtutungo sa kanyang tanggapan at sa mga imbitasyon ng may opisyal na saklaw ng panunungkulan.

Ala eh, naaalala ko pa noong may dalawang journalists na sais siyang makapanayam isang araw ng Sabado. Walang opisina kaya siyempre’y di rin sana siya matatagpuan ngunit buhat sa isang official function ay dumaan si Admin Amben sa kanyang tanggapan upang gawan ng report ang conference na kanyang dinaluhan.

Sabi nga ng dalawa ay maaari naman sa kina-lunesan na gumawa ng report, katulad ng ibang opisyal na kanilang kakilala. Ngunit iba si Admin Amben sapagkat ang magagawa ngayon ay pinagtutunuan na niya ng pansin upang hindi na nga naman makabawas pa sa oras na kailangan sa susunod na araw.

Ano pa’t ang bagay na ito ang susi kaya kahit anong bigat ng tungkuling pinanghahawakan ni City Administrator Amben Amante ay magaan niyang nagagampanan. Ang kailangan lang pala at ito’y hindi mahirap isagawa ay tuparin ang disiplina sa time management.(Sandy Belarmino)